Podstawy anestezjologii weterynaryjnej - cwb-incom
Podstawy anestezjologii weterynaryjnej.
Terminy i miejsca oraz nasze inne szkolenia:
CEL: Celem szkolenia jest przekazanie uczestnikom wiedzy oraz umiejętności z obszaru podstaw anestezjologii weterynaryjnej.
PROGRAM SZKOLENIA:
Moduł 1:
Część wykładowa
Premedykacja, znieczulenie ogólne domięśniowe, dożylne TIVA.
1. Czy gatunek/rasa/wiek/BCS ma znaczenie dla wyboru znieczulenia?
2. Rasa brachycephaliczna – pierwsza sedacja nie musi być ostatnia. Pułapki i zagrożenia dla anestezjologa zwierzęcego.
3. Premedykacja – farmakologiczne przygotowanie psów i kotów do znieczulenia głównego (acepromazyna, midazolam, diazepam, alfa 2 agoniści, alfa2 antagoniści).
4. Przed, śród i pooperacyjne leczenie bólu małych zwierząt (morfina, fentanyl, butorfanol, buprenorfina).
5. Kiedy nie powinniśmy stosować znieczulenia domięśniowego u psów i kotów.
6. Premedykacja i znieczulenie zwierzęcia kardiologicznego (HCM DCM), pediatrycznego (do 3 miesięcy) z nadwagą, niedowagą, w ciąży.
7. Zastosowanie leków nasennych u psów i kotów (ketamina, thiopental, etomidat, propofol).
8. Schematy krótkotrwałych znieczuleń w różnych sytuacjach klinicznych.
9. VRI i CRI – rodzaje i zastosowanie wlewów ciągłych u małych zwierząt.
10. Najczęściej popełniane błędy w trakcie znieczulenia psów i kotów.
11. Co teraz zrobić (bradykardia, tachykardia, zaburzenia rytmu, brak oddechu, NZK, rozszerzone/zwężone źrenice)?
Moduł 2:
Działanie różnych połączeń leków iniekcyjnych stosowanych w sedacji i znieczuleniu ogólnym infuzyjnym – zajęcia praktyczne na żywych zwierzętach.
Po ukończeniu szkolenia uczestnik będzie:
– wiedział, jaki wpływ na wybór znieczulenia ma gatunek, rasa czy wiek zwierzęcia,
– wiedział, z jakimi trudnościami czy zagrożeniami może zmierzyć się anestezjolog,
– znał zasady farmakologicznego przygotowania psów i kotów do znieczulenia głównego,
– wiedział, w jaki sposób leczyć ból przed, w trakcie i po operacji,
– wiedział, kiedy nie należy stosować znieczulenia domięśniowego,
– znał zasady premedykacji i znieczulenia u „problemowego” pacjenta (kardiologicznego, pediatrycznego, z nadwagą, niedowagą, w ciąży),
– znał zastosowanie leków nasennych,
– znał schematy krótkotrwałych znieczuleń,
– znał rodzaje i zastosowanie wlewów ciągłych,
– wiedział, jakie są częste błędy popełniane podczas znieczulenia,
– wiedział, jak reagować w trudnej sytuacji (np. bradykardia, tachykardia czy brak oddechu),
– posiadał umiejętności dalszego samokształcenia się,
– rozumiał znaczenie komunikacji interpersonalnej i jej wykorzystania w kontaktach z klientem,
– prawidłowo rozstrzygał dylematy związane z wykonywaniem obowiązków zawodowych.
TRENER: Piotr Skrzypczak